Projecten Geestelijke vorming

Geestelijke vorming

 

piazza Sant’Angela

Ergens in je leven kom je de vraag tegen wat jouw bestemming is. Wie jij bent.Wat je te doen staat in alles dat je tegenkomt. Dan is het tijd om stil te staan bij de reis van je leven.

In 1998 begonnen de Ursulinen van Bergen de ‘Piazza Sant’Angela’: momenten van bezinning, waar de deelnemers vanuit hun eigen levenssituatie en werk bijeen komen in de geest van Angela Merici, gericht op de voortgaande vernieuwing en gezamenlijke verdieping van hun eigen leven.

De bijeenkomsten zijn een combinatie van bezinning, ontmoeting en studie. Met elkaar probeert de groep dieper door te dringen in oude teksten, in eigen levensvragen en in vragen van onze tijd. Daartoe wordt geput uit de spiritualiteit van Angela Merici en van andere grote geesten uit de christelijke traditie.

Een basisovertuiging van Angela Merici is dat we ons leven lang leerling blijven. De weg van de leerling - open voor het nieuwe dat onophoudelijk op ons afkomt - leidt tot menswording. Wie waarlijk mens wordt draagt vrucht in andere mensen. ‘Een goede boom’, zegt Angela, ‘kan niet anders dan goede vruchten voortbrengen’.

De ontmoetingen op de ‘piazza’ zijn momenten in een proces. Deelname staat in principe open voor iedereen, na een voorafgaand kennismakingsgesprek.

meer lezen:

Epiloog uit ‘Zorgen in Gods naam’ - door Annelies van Heijst

 

Vroeg in de morgen, donker was het nog
zijn wij gegaan, een keer,
nog in ons hart de dichtheid van de nacht.

Jij bent niet die we dachten. Uit het vuur
riep ons bij naam een stem.
Wij zagen niets. Jij riep: ‘Ik zal er zijn’.

Op licht en schaduw, bomen aan de bron,
op stilte leek die naam.
Een gloed van liefde schroeide ons gezicht.

Om wat wij hoorden (maar wat hoorden wij?)
om wat op vrijheid leek,
omdat het moest en blijven niet meer kon

zijn wij gegaan, onstuimig en verward,
om nergens om, om Jou -
om liefde, over alle grenzen heen.

Een troep die sloft en zwerft, de richting kwijt.
De nagalm van een stem.
De weerklank van wat woorden in ons hart.

Een slingerende stoet naar goed wijd land.
Een eeuwenlang smal pad.
Een ademtocht, de route van het licht.

Het duizendschone schitterende licht,
een file in de nacht,
een spoor van mensen die de nacht verslaan.

Die strompelen tot waar? Tot waar jij bent,
in rusten aan de bron,
in gloed van liefde, vuur dat niet verflauwt.

Vroeg in de morgen, donker was het nog,
zijn wij gegaan, een keer,
met niets dan in ons hart: ‘Ik zal er zijn’.

tekst: Huub Oosterhuis
op muziek gezet door Antoine Oomen;
Stichting Leerhuis en Liturgie

 



Copyright © 2012. Alle Rechten Voorbehouden
Zusters Ursulinen van Bergen.